آیت‌الله‌علم‌الهدی:

ولایت شناسی، تنها راه سعادت انسان است/ نهضت امام باقر (ع)، پدیدآورنده انقلاب فرهنگی در جامعه اسلامی

title به گزارش Alamolhoda.com، آیت‌الله علم‌الهدی در مراسم ظهر شهادت امام باقر (ع) که در رواق امام خمینی (ره) حرم مطهر رضوی برگزار شد، اظهار کرد: بنا به وصیت امام باقر (ع)، اگرچه به شیعیان توصیه شده که سالروز شهادت حضرت را در سرزمین منا عزاداری کنند اما اکنون که این توفیق برای ما حاصل نشده، این توفیق نصیب و روزی‌مان شده که عزای امام باقر (ع) را در مضجع مطهر علی بن موسی‌الرضا (ع) اقامه کنیم لذا سالروز شهادت امام باقر (ع) را به محضر وجود مقدس امام زمان (عج) و شما برادران و خواهران تسلیت عرض می‌کنم و امیدوارم که عمل پرفضیلتی که شما امروز در جوار امام رضا (ع) به آن اهتمام دارید، موردعنایت اهل‌بیت (ع) و مرضی رضای حق‌تعالی قرار بگیرد.

انحراف به خاطر عدم تشخیص ولایت
نماینده مردم مشهد در مجلس خبرگان رهبری با بیان اینکه مسئله اختلاف بین شیعیان از زمان ظهور مقام ولایت در عرصه امت اسلام وجود داشته است، به تبیین برخی از مصادیق انحراف شیعه در تشخیص مقام ولایت و امام زمان پرداخت و خاطرنشان کرد: نخستین اختلاف در میان شیعیان، پس از ماجرای کربلا و شهادت حضرت سیدالشهدا (ع) بود که شیعیان بر سر وصی و جانشین اباعبدالله (ع) دچار اختلاف شدند و در نتیجه برخی خود را در تبعیت جناب محمد حنفیه که برادر امام حسین (ع) بود، قرار دادند و برخی شیعه ولایت امام سجاد (ع) شدند. اگرچه از میان شیعیان محمد حنفیه که فرقه کیسانیه را تشکیل دادند، تاکنون شخصیت برجسته و فرد خاصی در تاریخ ثبت نشده اما این اختلاف در مرحله دوم، به تفاوت نظر شیعیان در زمان امام باقر (ع) انجامید که دسته‌ای به طرفداری از حضرت زید پرداختند و فقط بخش خاصی از جامعه شیعیان توانستند ولایت امام باقر (ع) را درک کنند.
ایشان افزود: با این حال، حضرت زید نیز همچون جناب محمد حنفیه در همه امور، شیعیان را به کسب تکلیف از امام معصوم زمان فرامی‌خواند اما اساس بروز این اختلاف، پندار نادانسته‌ای بود که بر مبنای آن، شیعیان به خاطر قیام اباعبدالله (ع) گمان می‌کردند که هرکس در برابر حکومت زمان قیام کند، امام است و به همین خاطر، قیام حضرت زید مهم‌ترین سند برای اثبات امامت اوست و محمد ابن علی (ع) به خاطر قیام نکردن، امامتی ندارد.
امام جمعه مشهد با تأکید بر اینکه بروز این انحرافات و اختلاف‌نظرها همواره به خاطر عدم وجود قوه ولایت شناسی در افراد بوده است، تصریح کرد: افکار غلطی که براساس احساسات باطنی شیعیان در برخی زمان‌ها ایجاد می‌شد، زمینه را به نحوی فراهم می‌کرد که حتی دسته‌های بزرگی از شیعیان دچار انحراف شوند و ولایت زمانه خود را درک نکنند اما در شرایط کنونی که بیش از چهل سال از عمر انقلاب پیروزمند اسلامی می‌گذرد، در تمام این سال‌ها، بصیرت جامعه شیعی ما به‌صورت مستمر در حال ارتقا و تعالی بوده تا اینکه امروزه نه‌فقط برای نخبگان و خواص بلکه برای آحاد ملت مسجل است که ولایت شناسی به معنای تبعیت از مسیر حق ولی امر است و هرکس از این صراط مستقیم سرپیچی کند، دچار انحراف شده است.
ایشان ادامه داد: از زمان امامت علی بن موسی‌الرضا (ع) تاکنون بیش از دوازده قرن می‌گذرد و با اینکه امامت ایشان مربوط به شیعیان هم‌عصر حضرت بود اما اگر امروز از ما بپرسند که امام هشتم ما چه کسی است، وجود مقدس علی بن موسی‌الرضا (ع) را در نظر می‌آوریم که نشان می‌دهد علیرغم گذران این زمان طولانی، تعالیم، آموزه‌ها و معارف فرهنگ رضوی همچنان به‌عنوان یک حجت الهی برای ما مطرح است و لذا باید با معرفت‌شناسی کامل، باورمندی خود را نسبت به‌جایگاه حضرات معصومین ارتقا دهیم.
امام باقر (ع) به دنبال انقلاب فرهنگی بود
نماینده ولی فقیه در استان خراسان رضوی گفت: حضرت زید با اینکه در برهه‌های ابتدایی قیام خود به پیروزی رسید اما در انتها به خاطر پراکندگی یارانش شکست خورد و خود و فرزندش به شهادت رسیدند. با این حال، قیام زید موردتانید امام باقر (ع) بود و علیرغم آن‌که پیش از علنی شدن قیام، حضرت به او اخبار کردند که این جریان ختم به شهادت شما خواهد شد اما نفس قیام یک شخصیت اصیل علیه حکومت طاغوتی بنی‌امیه آن هم در جایگاه والای حضرت زید، موردتانید امام قرار داشت؛ تا جایی که ایشان به‌صراحت پس از شهادت حضرت زید فرمود «خداوند رحمت کند برادرم زید را که مردم را به‌جای آن‌که به خود فرابخواند، به‌سوی رضای آل محمد (ص) دعوت می‌کرد».
ایشان ابراز کرد: با این حال، طرح این پرسش ضروری است که چرا علیرغم تائید قیام علیه حکومت از جانب امام باقر (ع)، خود حضرت برای به جریان انداختن یک قیام آشکار در قالب یک جریان نظامی اقدام نکردند؛ خصوصاً اینکه در دوران امامت امام باقر (ع)، سلسله جائر بنی‌امیه در اوج انحطاط و ضعف قرار داشت و جنایات ولید ابن عبدالملک و مفاسد یزید ابن عبدالملک شرایط را به‌گونه‌ای تغییر داده بود که آحاد مردم از حکومت متنفر بودند و خلفای اموی هیچ پایگاه اجتماعی خاصی نداشتند. به همین خاطر، حتی این شبهه قابل‌طرح است که اگر امام باقر (ع) خود به میدان می‌آمد و پرچم قیام حضرت زید را به دست می‌گرفت، قیام شیعیان می‌توانست به اسقاط سلسله بنی‌امیه بینجامد و به‌موازات جلوگیری از روی کار آمدن حکومت بنی‌عباس و بروز آن جنایات تاریخی، این قیام می‌توانست سرآغازی برای دوران حکومت طلایی امام معصوم نیز باشد.
آیت‌الله علم‌الهدی با بیان اینکه هدف امام باقر (ع) از ترجیح قیام فرهنگی بر قیام نظامی و سیاسی، تغییر باورهای نادرست مردم و مقابله با ریشه‌های سکولاریسم انحرافی در جامعه اسلامی بود، اظهار کرد: با این حال، امام باقر (ع) انقلاب فرهنگی را بر قیام نظامی و سیاسی ترجیح داد زیرا پس از پیامبر اکرم (ص) و هم‌زمان با انحراف جریان رهبری از امامت، رهبری مرامی از رهبری سیاسی جدا شد و با این استدلال که جریان وحی منطقع شده است، مردم تصمیم گرفتند تا رهبری مرامی را به حاشیه برانند و رهبر سیاسی را بر امور خود مسلط کنند اما از این حقیقت غافل بودند که اگرچه جریان وحی منقطع شده اما تعالیم دین و آموزه‌های قرآن همچنان برقرار است و بر این اساس، همواره باید رهبری سیاسی در اختیار رهبری مرامی آگاه‌ترین فرد جامعه از معارف و آموزه‌های دینی باشد.
ایشان افزود: ثمره این انفکاک میان رهبری مرامی و رهبری سیاسی، بروز نخستین نشانه‌های سکولاریسم در جامعه اسلامی بود و کار به‌جایی رسید که وجود مقدس امیرمومنان (ع) می‌فرمود «اَلدَّهر اَنزَلَنی ثُمَّ اَنزَلَنی حَتی یُقال مُعاوِیَة وَ عَلی» یعنی زمانه به قدری جایگاه مرا پایین آورده که امروز مردم می‌گویند علی و معاویه و مرا با فرزند هند جگرخوار در یک تراز قرار می‌دهند.
سازندگی انسان، آرمان اساسی اسلام
عضو مجلس خبرگان رهبری در تبیین فضای انحرافی حاکم بر جامعه در زمان امامت امام باقر (ع) خاطرنشان کرد: به خاطر عقاید انحرافی مردم در دوران حیات امام باقر (ع)، اسلام محدود به یک تز حکومتی شد که به دنبال ایجاد یک امپراتوری ثالث در جهان است تا عرب را به قدرت برساند و در این موقعیت، هرکس ثروت بیشتری داشته باشد و شمشیر او برنده‌تر باشد، خلیفه لایق‌تری به شمار می‌رود. به عبارت دیگر، مردم دیگر به حقیقت دین به‌عنوان یک برنامه جامع برای هدایت و تعالی بشر در تمامی زمینه‌ها توجهی نداشتند و مسئله پرورش انسان در سایه آموزه‌های دینی نیز به حاشیه رانده شده بود. نمونه بارز این فرهنگ نادرست در قیام کربلا زمینه بروز و ظهور یافت و 120 هزار نفر در لشکر عمرسعد جمع شدند و حسین ابن علی (ع) را به شهادت رساندند، درحالی که یک یهودی، نصرانی یا بت‌پرست در این میان نبود و همگی مسلمان بودند، نماز می‌خواندند و الله‌اکبر می‌گفتند. با این حال، به خاطر این اعتقاد فراگیر که هرکس قوی‌تر باشد، باید زمام امور حکومت را به دست بگیرد، عموم مردم در یک انحراف تاریخی به لشکر عمرسعد پیوستند و علیرغم اعتراف به حقانیت حضرت سیدالشهدا (ع)، در برابر او ایستادند.
ایشان ادامه داد: به همین خاطر، امام باقر (ع) اراده کرد تا بزرگ‌ترین وجه از یک انقلاب را در قالب یک قیام فرهنگی راه‌اندازی کند تا پیش از تشکیل یک حکومت، خود مردم برای رهبری سیاسی جامعه به دنبال یک رهبر دینی باشند و درک کنند که اسلام به دنبال برقراری حکومت یک مقام ولایی وابسته تعالیم دینی است. به برکت همین انقلاب فرهنگی هم بود که مردم دریافتند جریان بنی‌امیه از ابتدا یک جریان انحرافی بوده و حتی عمر ابن عبدالعزیز که خود یک خلیفه اموی بود، دستور داد لعن امیرالمؤمنین (ع) را بر فراز منابر متوقف کنند و در ادامه هم جریان بنی‌عباس و نیز آحاد امت اسلامی درک کرد که دیگر نمی‌شود خلیفه مسلمین شهوتران و جاهل باشد و فقط با زور اسلحه و ثروت بر تخت خلافت تکیه بزند.
آیت‌الله علم‌الهدی در انتها تصریح کرد: آموزه‌های فراگیر انقلاب فرهنگی امام باقر (ع) به حدی بود که در مقاطع متعدد، حکومت هشام ابن عبدالملک با ضربات سخت مواجه شد و به همین خاطر، به دستور خلیفه امام را از مدینه به شام می‌آوردند و هربار تلاش می‌کردند تا به طریقی ایشان را به شهادت برسانند تا اینکه درنهایت هم به خاطر دامنه تأثیرگذاری تعالیم این انقلاب فرهنگی، حکومت طاغوتی زمان تصمیم گرفت که امام باقر (ع) را به شهادت برساند.

1401/04/16
15:00

افزودن دیدگاه جدید


سایتامام

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به آیت الله علم الهدی می باشد